Της Χριστίνας Δεληγιάννη
CEO της VERIMPACT
Σε μια στιγμή που οι επιχειρήσεις στην Ευρώπη βρίσκονται αντιμέτωπες με όλο και πιο αυστηρές απαιτήσεις για τη βιωσιμότητα, η διασφάλιση της αξιοπιστίας και της ακρίβειας στα δεδομένα ESG, (περιβαλλοντικά, κοινωνικά και διακυβέρνησης) δεν είναι πλέον επιλογή αλλά προϋπόθεση. Καθώς η Οδηγία για την Εταιρική Βιωσιμότητα (CSRD) και ο Κανονισμός για την Ευρωπαϊκή Ταξινομία (EU Taxonomy) επιβάλλουν διαφάνεια.
Ακολουθεί μια απομυθοποίηση των πιο διαδεδομένων μύθων γύρω από τα δεδομένα βιωσιμότητας, για να βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις να κινηθούν πιο γρήγορα, πιο στρατηγικά και με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη.
«Δεδομένα βιωσιμότητας σημαίνει μόνο περιβαλλοντικά μεγέθη»
Μύθος: Ότι όταν μιλάμε για ESG ή βιωσιμότητα, εννοούμε αποκλειστικά εκπομπές άνθρακα, κατανάλωση ενέργειας ή διαχείριση αποβλήτων.
Τι ισχύει: Οι ευρωπαϊκές απαιτήσεις (π.χ. CSRD, EU Taxonomy) απαιτούν ολοκληρωμένη αναφορά: πέρα από το «E» (περιβάλλον), τα στοιχεία πρέπει να καλύπτουν το «S» (κοινωνικοί παράγοντες όπως ανθρώπινα δικαιώματα, διαφορές, συνθήκες εργασίας) και το «G» (διακυβέρνηση) και το πώς αυτές οι διαστάσεις αλληλεπιδρούν.
«Πρέπει να είναι τέλεια τα δεδομένα πριν ξεκινήσουμε»
Μύθος: Ότι αν τα δεδομένα δεν είναι 100% ακριβή, καλύτερα να μην ανακοινωθούν, ώστε να αποφευχθούν λάθη ή λάθος εικόνα.
Τι ισχύει: Οι ρυθμιστικές αρχές και οι επενδυτές προτιμούν τη διαφάνεια παρά την τελειότητα. Είναι πολύ πιο χρήσιμο να ξεκινήσει μια διαδικασία με τα δεδομένα που έχεις, να τεκμηριωθούν οι υποθέσεις, να δηλωθεί ποια δεδομένα είναι εκτιμώμενα ή ελλιπή, και με τον χρόνο να βελτιώνονται οι διαδικασίες συλλογής και διαχείρισης. Αυτό συμβαίνει ήδη υπό το πλαίσιο της CSRD.
«Η αναφορά βιωσιμότητας είναι απλά για συμμόρφωση»
Μύθος: Ότι η υποβολή ESG δεδομένων είναι μια τυπική υποχρέωση, ένα κουτάκι που πρέπει να το τσεκάρεις για να αποφύγεις πρόστιμα ή αρνητικές εντυπώσεις.
Τι ισχύει: Ποιοτικά δεδομένα βιωσιμότητας προσφέρουν πολύ περισσότερα: επιτρέπουν τον εντοπισμό κινδύνων, τη μείωση κόστους, την προσέλκυση επενδυτών που ενδιαφέρονται για βιώσιμες επιχειρήσεις, όσο καινοτομία και δυνατότητες για νέα προϊόντα ή επιχειρηματικά μοντέλα. Όσες επιχειρήσεις βλέπουν το ESG ως στρατηγικό εργαλείο, όχι μόνο ως υποχρέωση, αποκομίζουν πραγματικά ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.
«Τα δεδομένα βιωσιμότητας ανήκουν μόνο στην ομάδα ESG»
Μύθος: Ότι η ευθύνη για τη συλλογή, την επεξεργασία και τη δημοσιοποίηση των δεδομένων βιωσιμότητας είναι μόνο της ειδικής ομάδας βιωσιμότητας (ή CSR).
Τι ισχύει: Το ESG διατρέχει ολόκληρη την επιχείρηση: χρηματοοικονομικά, ανθρώπινο δυναμικό, εφοδιαστικές αλυσίδες, παραγωγή/λειτουργίες, IT, όλοι συμβάλλουν στα δεδομένα. Η διαλειτουργική συνεργασία είναι κρίσιμη για την αξιοπιστία, την επαλήθευση και τη συνολική ποιότητα των αναφορών. Ένα αποσπασματικό ή απομονωμένο σύστημα καθιστά ευάλωτα τα δεδομένα σε ασυνέπειες ή/και σε περιορισμένη αποδοχή από τους stakeholders.
«Η τεχνολογία θα λύσει τα πάντα αυτόματα»
Μύθος: Ότι με εργαλεία όπως AI, dashboards, πλατφόρμες συλλογής δεδομένων και “digital twins” η διαδικασία βιωσιμότητας γίνεται αυτόματα, χωρίς μεγάλη συμμετοχή ανθρώπων ή χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.
Τι ισχύει: Η τεχνολογία είναι αναμφίβολα καταλύτης: μπορεί να επιταχύνει τη συλλογή, ανάλυση και παρουσίαση των δεδομένων. Όμως δεν αντικαθιστά την κρίση, το ανθρώπινο στοιχείο, την εμπλοκή των stakeholders, την επαλήθευση και την ηθική αξιολόγηση. Χωρίς ισχυρή κατευθυντική διακυβέρνηση, μεθόδους επιμέλειας και διαφάνειας, η τεχνολογία μπορεί να παράξει αμφιλεγόμενα ή παραμορφωμένα στοιχεία.
Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι τα δεδομένα βιωσιμότητας δεν είναι απλώς μια δημοσιονομική ή κανονιστική ανάγκη, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά για τη στρατηγική λήψη αποφάσεων σε έναν κόσμο όπου οι περιβαλλοντικές και κοινωνικές αλλαγές συμβαίνουν με αυξανόμενο ρυθμό.
Όταν οι οργανισμοί ξεπεράσουν αυτούς τους μύθους, ανοίγουν τον δρόμο για μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, οικοδόμηση εμπιστοσύνης και δημιουργία αξίας μακροπρόθεσμα.
