Η Κίνα αναδεικνύεται σε έναν από τους κυριότερους χρηματοδότες των στόχων της Ινδονησίας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, παρόλο που ειδικοί επισημαίνουν πιθανά πολιτικά και στρατηγικά εμπόδια. Καθώς η Ινδονησία επιταχύνει την πράσινη ενεργειακή της μετάβαση, η Κίνα εμφανίζεται ως ο κυρίαρχος χρηματοδοτικός εταίρος της, παρόλο που υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με την πλήρη δέσμευση του Πεκίνου στην παγκόσμια χρηματοδότηση για το κλίμα.
Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση, η Ινδονησία έχει συνάψει σημαντικές συμφωνίες με την Κίνα τα τελευταία δύο χρόνια, συνολικού ύψους 22,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι συμφωνίες αυτές αφορούν επενδύσεις σε καθαρές τεχνολογίες και καθαρή ενέργεια, όπως ηλεκτρικά οχήματα, μπαταρίες λιθίου, φωτοβολταϊκά προϊόντα και βιομηχανικές υποδομές για ΑΠΕ. Ωστόσο, η χρηματοδότηση αυτή προέρχεται κυρίως από τον ιδιωτικό τομέα, καθώς οι δημόσιες τράπεζες της Κίνας έχουν μειώσει την παρουσία τους σε αντίστοιχες εκδηλώσεις.
Παρότι η Κίνα έχει παράσχει κατά μέσο όρο σχεδόν 4 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για κλιματικά έργα σε αναπτυσσόμενες χώρες από το 2013, ορισμένοι αναλυτές σημειώνουν ότι η χώρα βρίσκεται σε μια λεπτή θέση: ενώ είναι έτοιμη να ηγηθεί μέσω της διπλωματικής επιρροής, διστάζει να δεσμευτεί πλήρως οικονομικά, καθώς αντιστέκεται στο να ταξινομηθεί ως ανεπτυγμένη χώρα για να αποφύγει την υποχρέωση να συνεισφέρει στον ετήσιο στόχο των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς τις αναδυόμενες οικονομίες.
Επιπλέον, η εγχώρια παραγωγή της Κίνας σε τεχνολογίες καθαρής ενέργειας, όπως ηλιακοί συλλέκτες και μπαταρίες, έχει φτάσει σε υπερβολική χωρητικότητα. Αυτό ωθεί την Κίνα να επεκτείνει προσεκτικά την εφοδιαστική της αλυσίδα σε άλλες χώρες, καθώς περιοχές όπως η ASEAN δεν είναι επί του παρόντος σε θέση να απορροφήσουν τους όγκους παραγωγής της.
Αυτή η τάση υπογραμμίζει την ανάγκη για την Ινδονησία να θεσπίσει πιο υποστηρικτικούς κανονισμούς, προκειμένου να προσελκύσει ευρύτερα ιδιωτική χρηματοδότηση για τα φιλόδοξα έργα της στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
