Σε μια κρίσιμη καμπή για την ενεργειακή ασφάλεια της Γηραιάς Ηπείρου, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρος Παπασταύρου, έθεσε από την καρδιά των ΗΠΑ το ζήτημα της πλήρους απεξάρτησης από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. Συμμετέχοντας στην εκδήλωση για τα 10 χρόνια συνεργασίας ΗΠΑ-ΕΕ στο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG), ο Έλληνας Υπουργός περιέγραψε έναν «ενεργειακό πόλεμο» που συνεχίζεται, με την Τουρκία να αποτελεί πλέον την πιθανή κερκόπορτα για τη ρωσική επιρροή.
Η «Ανορθόδοξη» Απειλή μέσω Τουρκίας
Ο κ. Παπασταύρου ήταν σαφής: η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά για ενεργειακή αυτονομία όσο το ρωσικό αέριο βρίσκει «παραθυράκια» για να εισέλθει στην ευρωπαϊκή αγορά, μεταμφιεσμένο σε τουρκικό. Με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για 17 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ρωσικού αερίου που ενδέχεται να διοχετευθούν μέσω Τουρκίας το 2025, ο κίνδυνος υπονόμευσης των τιμών και της ευρωπαϊκής στρατηγικής είναι ορατός.
«Το ρωσικό αέριο βρίσκει “ανορθόδοξους” τρόπους για να επιστρέφει. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι η απεξάρτηση είναι μη αναστρέψιμη», τόνισε ο Υπουργός.
Ο Κάθετος Διάδρομος. Πέρα από την Ενέργεια
Κεντρικό σημείο της ελληνικής στρατηγικής αποτελεί ο Κάθετος Διάδρομος (Vertical Corridor). Πρόκειται για το φιλόδοξο δίκτυο που θα επιτρέψει τη μεταφορά αερίου από την Ελλάδα προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία, ακόμα και την Ουκρανία.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Παπασταύρου, ο διάδρομος αυτός δεν είναι απλώς ένας αγωγός, αλλά μια «αρτηρία ειρήνης». Η στήριξη των ΗΠΑ σε αυτό το εγχείρημα είναι δεδομένη, με τον Αμερικανό Υπουργό Εσωτερικών, Νταγκ Μπέργκαμ, να σημειώνει ότι τέτοιες υποδομές μπορούν να εγγυηθούν τη σταθερότητα στην περιοχή ακόμη αποτελεσματικότερα από τις στρατιωτικές συμμαχίες.
Η Ελλάδα ως Εγγυητής
Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτό το διατλαντικό μέτωπο δεν είναι τυχαία. Με τις εισαγωγές αμερικανικού LNG να αγγίζουν το 60% των ευρωπαϊκών αναγκών, η χώρα μας αναδεικνύεται σε βασική πύλη εισόδου (gateway) για την αποδέσμευση της Νοτιοανατολικής Ευρώπης από τη ρωσική «ομηρία».
Η ελληνική κυβέρνηση, έχοντας την εμπειρία της ιστορικής μνήμης από την εισβολή στην Κύπρο, ευθυγραμμίζεται πλήρως με την ευρωπαϊκή απόφαση για σταδιακή κατάργηση του ρωσικού αερίου έως το τέλος του 2027 (REPowerEU), θεωρώντας την κίνηση αυτή ηθική και στρατηγική επιταγή.
Η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης δεν κρίνεται πλέον μόνο στην ποσότητα των αποθεμάτων, αλλά στην αυστηρότητα της προέλευσης. Η Ελλάδα αναλαμβάνει τον ρόλο του «φρουρού» στα νοτιοανατολικά σύνορα, προειδοποιώντας ότι η ενεργειακή απεξάρτηση θα παραμείνει κενό γράμμα αν δεν υπάρξει κοινή δράση ΕΕ-ΗΠΑ για τον έλεγχο των ροών από την Τουρκία, ώστε να μην μετατραπεί η γειτονική χώρα σε «πλυντήριο» ρωσικών ορυκτών καυσίμων.
