Είναι κοινό μυστικό στους διαδρόμους της Πολιτικής Προστασίας ότι ο εναέριος στόλος της χώρας, παρότι ηρωικός, «γέρασε». Η κλιματική κρίση δεν περιμένει και τα καλοκαίρια γίνονται ολοένα και πιο επιθετικά. Σε αυτό το πλαίσιο, η επίσκεψη του Υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Γιάννη Κεφαλογιάννη, στη Μαρινιάν της Γαλλίας, δεν ήταν μια εθιμοτυπική διαδικασία. Ήταν η επιβεβαίωση ότι το πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ», το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα στην ιστορία της ελληνικής Πολιτικής Προστασίας, αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, και μάλιστα με βαριά «εργαλεία».
Ο κ. Κεφαλογιάννης βρέθηκε χθες στα άδυτα της Airbus Helicopters, εκεί όπου κατασκευάζονται τα 3 πρώτα από τα συνολικά 8 (με προοπτική για 10) νέα ελικόπτερα H215 Super Puma. Πρόκειται για μια κίνηση ματ, συνολικής αξίας 311,2 εκατ. ευρώ, που αποτελεί τη ναυαρχίδα των συμβάσεων του «ΑΙΓΙΣ» μέχρι σήμερα.
H215: Ο «Ελβετικός Σουγιάς» των αιθέρων
Γιατί όμως επιλέχθηκαν τα συγκεκριμένα ελικόπτερα και γιατί οι επιτελείς τρίβουν τα χέρια τους;
Το H215, μέλος της θρυλικής οικογένειας Super Puma, δεν είναι απλώς ένα ελικόπτερο που ρίχνει νερό. Είναι ένα πολυεργαλείο πολέμου απέναντι στη φωτιά.
Με δεξαμενή νερού χωρητικότητας 3.785 λίτρων, διαθέτει διπλάσια σχεδόν δυνατότητα πυρόσβεσης από τα συνηθισμένα μεσαία ελικόπτερα. Όμως, το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι ο διττός του ρόλος. Μπορεί να μεταφέρει έως και 19 δασοκομάντος (ΕΜΟΔΕ) στην καρδιά του μετώπου. Αυτός ο συνδυασμός αερομεταφερόμενης δύναμης και αεροπυρόσβεσης είναι το «Ιερό Δισκοπότηρο» των σύγχρονων επιχειρήσεων: χτυπάς τη φωτιά από ψηλά και ταυτόχρονα αποβιβάζεις πεζοπόρα τμήματα για να την πιάσουν στο έδαφος.
Τεχνικά, το ελικόπτερο είναι «αστακός». Διαθέτει 4άξονο αυτόματο πιλότο, γεγονός που επιτρέπει στους χειριστές να επιχειρούν με ασφάλεια σε συνθήκες καπνού, ημέρα και νύχτα, μειώνοντας τον φόρτο εργασίας στο πιλοτήριο. Με εμβέλεια 579 ναυτικών μιλίων και αυτονομία άνω των 2 ωρών, καλύπτει άνετα όλη την ελληνική επικράτεια χωρίς συνεχείς ανεφοδιασμούς.
Το «Αγκάθι» της Συντήρησης και η Ρήτρα του 95%
Όσοι παρακολουθούν τα εξοπλιστικά, γνωρίζουν ότι η «αχίλλειος πτέρνα» του Δημοσίου είναι η συντήρηση. Αγοράζουμε ακριβά και τα αφήνουμε να ρημάζουν στα υπόστεγα λόγω έλλειψης ανταλλακτικών. Εδώ φαίνεται πως πήραμε το μάθημά μας.
Η σύμβαση που “έτρεξε” με τη συνδρομή του ΤΑΙΠΕΔ (PPF του Υπερταμείου) για λόγους διαφάνειας και ταχύτητας, περιλαμβάνει κάτι πρωτοφανές: Ρήτρα επιχειρησιακής διαθεσιμότητας 95% κατά τη θερινή περίοδο. Αυτό σημαίνει ότι η Airbus δεσμεύεται πως τα ελικόπτερα θα πετάνε και δεν θα είναι καθηλωμένα. Επιπλέον, προβλέπεται ετοιμότητα απογείωσης εντός 20 λεπτών, χρόνος ρεκόρ που μπορεί να κάνει τη διαφορά μεταξύ μιας μικρής φωτιάς και μιας καταστροφής.
Το πακέτο υποστήριξης είναι θηριώδες: 8.700 ώρες τεχνικής υποστήριξης και εκπαίδευση για 32 άτομα (ιπτάμενους και μηχανικούς), διασφαλίζοντας ότι όταν παραληφθούν τα πρώτα ελικόπτερα το 2026, θα υπάρχουν ελληνικά χέρια έτοιμα να τα δουλέψουν.
Η Γαλλική Σχολή και η Στρατηγική της Νίμ
Η επίσκεψη Κεφαλογιάννη δεν περιορίστηκε στο εργοστάσιο. Ο Υπουργός βρέθηκε στη βάση της Πολιτικής Προστασίας στη Νίμ, το «στρατηγείο» της γαλλικής αεροπυρόσβεσης. Ελλάδα και Γαλλία δεν είναι απλώς σύμμαχοι· αντιμετωπίζουν τον ίδιο εχθρό: τη μεσογειακή κλιματική κρίση.
Η συζήτηση για τον Οδικό Χάρτη Ενισχυμένης Συνεργασίας και η κοινή εκπαίδευση στο πλαίσιο του rescEU δείχνουν ότι η Ελλάδα προσπαθεί να υιοθετήσει το γαλλικό δόγμα: γρήγορη πρώτη προσβολή, συνδυασμός εναέριων και επίγειων μέσων, και προεγκατάσταση δυνάμεων. Η ανταλλαγή τεχνογνωσίας στη Νίμ για τα νέα εναέρια μέσα είναι κρίσιμη, καθώς οι Γάλλοι έχουν ήδη λύσει προβλήματα που εμείς τώρα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Ένας αγώνας δρόμου με το χρόνο
Η προμήθεια των H215 Super Puma, με χρηματοδότηση κυρίως από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Ταμείο Ανάκαμψης, είναι αναμφίβολα μια ανάσα.
Το μεγάλο στοίχημα για την ηγεσία του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης είναι διπλό:
Αφενός, να τηρηθούν αυστηρά τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης, ώστε η χώρα να έχει παραλάβει τα πρώτα «όπλα» της πριν το καλοκαίρι του 2026.
Αφετέρου, να ενσωματώσει τη νέα τεχνολογία και το δόγμα επιχειρήσεων που φέρνουν αυτά τα ελικόπτερα, παντρεύοντάς τα με την εμπειρία των Ελλήνων πιλότων και πυροσβεστών.
Η Ελλάδα, με αυτή την κίνηση, δείχνει να αντιλαμβάνεται ότι η εποχή της «μάνικας» έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Πλέον, η πυρόσβεση είναι ένας πόλεμος υψηλής τεχνολογίας. Και σε αυτόν τον πόλεμο, τα H215 Super Puma είναι τα τεθωρακισμένα που μας έλειπαν.
